....   چرا گفتی دوستم داری  ؟؟؟......

                               .... ببخشید ، اشتباه کردم .....

                                    ....    و باز هم شب .... آخ ....،،،،،،

       ...  دلشوره ....  راهی در واحه گمشده و نامعلوم ، بدون نام .....

 ...  طعم خیس اندوه ، یه فاجعه ساده ، چقدر خالی شدم ، از من ، ما ،

 از همه چیز ، عشق ، اعتماد  .....   و ....   خواستن ....

 ،،،،     پژمردم ..... ،،،،، .....

.....  و  ....   ویران شدنم ،  اما چه ساده و سریع بود !...

                                ،،،،  راهی شدنم در سراب ....

.......  کفش هایم  آیا هنوز در ساحل مانده اند  ... ،

            .....    شاید کسانی به دنبالم باشند ..... شاید ....  !!!!!!

               ،،،، معجزه هایم اما کو ؟؟؟ ....  اشک هایم ؟؟؟؟ ....

   ....  کجایی ؟؟؟؟؟ ..... شمشیرت را بر رگ و تو را نمی بینم ؟؟؟؟؟ ....

         .... زمزمه هایت کو ؟؟؟؟ .... 

       ...... ترانه هایی که با چنگ طلایی و افسانه ای می نواختی ؟؟؟؟؟

          .... قصر احساس من ، کلبه احزان نبود ..... ، زیبا بود ...

          ......  پر شکوه و جلال ،،،،،،،،   خیره کننده ،  غرق نور .......

        .... امیدها و  وعده ها ؟؟؟؟ ....         آیا اصلا هستی ؟؟؟؟  ...... 

     ،،،  و یا در آخرین ساعات نمایش ، با لبخندی خیس از شراب ،

                  شب نشینی نفرین شده ام را ترک کردی ؟؟ .....

      ...  هنوزمی چرخم ،  آری ......  هنوز ،،،،،،

               ...... و عصیانم در اعماق خفه شده احساسم ،

                            ......    گرداب می سازد ،،،،......

             .... هی ..... دوباره همه چی بهم ریخت ....

                                      ...... نمی دانم چرا ؟؟؟؟!!!! ....

.....  به  خداحافظی تلخ تو سوگند نشد ،،،،،،

                    ......  که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد ....

.....  لب تو میوه ی ممنوعه ، ولی لبهایم  ،،،،،،

                      ....  هرچه از طعم لب سرخ تو دل کند ،  نشد ......

......  جانشین تو در این سینه خدا نیز نشد  ،،،،،،

            .....  هیچ کس ،  هیچ کس اینجا به تو مانند نشد .....

....  خواستند از تو بگویند همه شاعرها ،،،،،،

                  .....  آخرش با قلم شعر نوشتند ،  نشد ........

....  خواستم تا که فراموش کنم نامت را ،،،،،،،

                      ......  به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد..!!!!......

      ،،،،،   امشب همه چیز رو به راه است .....

                           .....  همه چیز ،،،،،،،، 

                                             .....  آرام   .....   آرام

،،،،  بگذار سپیده سر زند .......

... هنوز پر از دروغی ، .....

               تلاش در پی راستی و درستی ؟؟؟؟؟

                            در بدو ورود ، به می ناب طهارت نکردی ، جانا ....

حال چه  می طلبی ؟!!!!  ...          ،،،،  فانوسی در دستت نمی بینم ...

                ...  میگویی ، اما جستجویی نیست !!!  .....

        ،،،،   می جویی ، اما نه .... این تنها نمایش توست ....

              .... به دور دست ها خیره ای ...،،،،،،  

           ،،،،،  نه !!!! .... این تنها ذهن مشوش توست .....

                        ....  بیهوده همره عارفان سماع می کنی .....

           ،،، بنگر .... ،،،،،،

               ....  در میان صوت لاهوی تو ... 

                         .....   من چه کافرانه به تو می نگرم ....

               !!!  .... طردم ، از چه بهراسم بیش از این ؟؟؟ !!!!   ....

                    ...  تمام شدم ... ،  نیستم در پی آغازی دوباره  ...

                       ،،،،  تنها می نگرم .....

                                            آری ، ...  تنها می نگرم  .....

                  ،،،،   نقش مسلمانی تو را ....... !!!!!!!....

 ... تا بحال شده .. ،،،،

  ،،،،  نخواهی ، اما بطلبی ؟

     ،،، فرار کنی ، اما جستجو کنی ؟

        ،،، متنفر باشی ، اما دوست داشته باشی ؟

            .... و در اوج اشک ، لبخند بزنی و ....

                                         ....  بغضتو انکار کنی ؟ !

 ...  دنبال رد پا بری ،،،،،

 ... عطری آشنا را با اشتیاقی نا خواسته ، نفس بکشی ؟

 و همچون مادری فرزند گم کرده ، نگاهت به هر سو دوان باشد ؟!

 آنقدر که در آستان دوست ، هنگام سجود بندگان ، با قدم هایی شتابان و 

 مضطرب ، نگاه ناباورانه هزاران فرشته را به دنبال خود بکشانی و فقط

دنبال نا آشنایی بگردی ؟ ...

  ،،،  شرم در آن هنگام چه معنایی دارد ؟ ...

                      ...     ،،،،،   آ ه ....  ؟؟؟!!!!    .....     ،،،،،،،

... امشب به شهرزاد قصه گو  و منتظر چه بگویم ؟ .......

قربانی چون من ،  که هر سپیده را ،  با بهای داستانی می خرد ...

،،،  عزیزم ، دستانم خالیست ، ....

    ،،،، دهانم پراز ناگفته هاست ، ...

       ،،،، چه کنم  که آن عیار تمامی کلمات را نیز با خود به یغما برده است ...

 ،،،،  چشمانم گنگ است و ...

          ،،،، حدیث سرنوشتم ، اما  ،  نامکرر  ........

... نیستیم ، آرزومند بودنیم ...

        ... نیست ، با تلاش و خواهش می کاویم ....

                     .... از آن ما نیست ، وای ، می طلبیم ، می خواهیم ....

           ،،،، چشم در چشم ، موعد حضور،  نگاه به سویی دیگر است ،،،،

،،،،  خواهشی دیگر !!! ...

            ،،،،  و بعد .....

                                .... حال تنها خداوند می نگرد ،،،،،

  .... که جای خواهش زیبایی، انسان خود رنج می کاود و بس ....

                  ،،،، خوش نوایی است هان ؟

                               .... که چه ؟ بلبل بیدل که جای افغان است ؟

         ،،،،، ....... ،،،،،                                  .... !!!

                       ،،،، و چه خسته او ناگزیر به شنیدن ! ....

                                       .... و چه ترحم برانگیز بر نگریستن !!! ....

                     ،،،،، سنگ خارا بر تن مکش ....

                                       ،،،،، من تنم ابریشمی است ،

                             ........ جامه لبخند بر آن بیفکن ..... !!!!

تو در راه عشق لنگیدی ،،،،

             ،،،،، و من تو را خرامان انگاشتم ،

                   ،،،،،، خدایا ، چقدر وحشتناک است انحراف دید دل ! ،،،،،،،،

خیلی فکرمو مشغول کرده ،  عشق !!! حدیث مکرر ...

 و  این بار اما ...  عشق زلیخا ، یک زن !

چرا اینقدر رسوایی ، چرا اصلا رسوایی ؟؟؟؟؟ !!!!

چرا این بار سخن و نقل مطلب دلدادگی طعنه بر  بوی مردار دارد ؟؟؟!!!...

خب شاید خدا هم حسودیش شد !!!!  

                    نظر شما چیه ؟؟؟!!!!

-  به خاطر دوستان عزیز ،  دوبیتی را حذف کردم ، بر خلاف میلم و البته بنابر احترام  . 

   پاینده باشید .

و من به تماشاي تو نشسته ام
                                                  نگران كه از چرخش باز ايستي
و اينكه فرو بريزي
                                                  وفرو بريزد احساس از تنت
و تنها شوي 
                                                  و شكلت عوض شود
و يكي شوي مثل ما...

                                                               !!!!!!!!!

نمی دونم چرا هر چی می خوام شعربگم یا نثر بنویسم ، باز دستم میره سمت کلمات

اعتراض آمیز ، انگار که از درون وجودم ، من واقعی ام ، نمی تونه ببخشه و از خشم و نفرت

به خودش می پیچه ، سینه ام سنگینی می کنه ، قلبم خودشو دیوانه وار به دیوارهای

اطرافش می کوبه  و با دردی غریب می طپه ، آنقدر که هرچند لحظه انگار تمام خون بدنم به

یکباره به تمام اندام هام تزریق می شه  و منو می لرزونه . خیلی درد داره !

 بخشش ، انتقام ، خشم ، نفرت ، ترحم ، عشق ، دوست داشتن ، خواستن ، خاطرات ، 

 فراموش کردن ، دور انداختن ، نخواستن ، خیانت ، ...... خدایا همه با هم دریک کلاف می پیچند

 و تمام من را به بند می کشند.  

حس حماقت و پوچی رویایی سراب گونه از رودخانه مسموم وجود تو ، مانند یک آبشار کشنده

 با تمام قدرت به من می ریزه و توان نجات را از من می گیره.

چقدر از دروغ بدت می آمد !!!!!

                                     گفتی بازی نمیخوام !!!                تنهام !!!

           عشق می خوام! ....           آماده ام برای دوست داشتن  و دوست داشته شدن ،

                                                  عاشق شدن!!!.... 

کاش می دانستم  که این الفاظ برای تو چه مفهومی داره ، شاید در گرفتن دست های تو

کمی تردید می کردم.

کاشکی لغت نامه قلبم را به کناری گذاشته و اول به جام زهر تو نگاهی می انداختم .  

کاشکی نشانه ها را باور می کردم .

کاشکی در چشمان تو برق مکر را به عشق نمی گرفتم .

کاشکی زمزمه فرشته عشق را که خبر از خنجر پنهان شده ات می داد، انکار نمی کردم......

کاشکی ......

کاشکی . . . . این قدر نامرد نبودی ! ......

،،،، مرا باز گردان به میان بازوانی که دوستشان دارم

                        ،،،، محتاجم باش ، چنان که پیش از این بودی

 ،،،،،   باز هم نوازشم کن

                      ،،،،، و بیاد بیاور زمانی را

                              ،،،،،، که هیچکس را بیش از من نمی خواستی

،،،،،،  نرو ، میدانی که قلبم را خواهی شکست

                    ،،،،او دوستت نخواهد داشت

                                                    ،،،،، آنچنانکه من دوستت دارم

        ،،،،،،، بگذار آنی باشم که بیشتر و بیشتر دوستت بدارد ،،،،،،،

 ،،،،،، چنان نگاهم کن که گویی هرگز مرا نمی شناختی

                        ،،،،،،،، چنان در آغوشم بگیر که جدایی ناممکن بیاید

 ،،،،،،  باور کن  ،،،،،،

                         ،،،،،،،،  راهی برای نجات عشقمان هست !

                                                                      ،،،،،،،   آری ، هست !